كندا

معنای كندا

كندا

(صفت ، اسم) حكيم و فيلسوف. دانا. منجم. مهندس. كاهن، آنكه چيزى از خود گويد. جادو و صاحب رأى. ¦¦شجاع. دلير. پهلوان.

(

لغت نامه دهخدا

, ج2 , ص2341)

كندا و كنداگر و كنداور

بالضم،دانا و حكيم،و شجاع و پهلوان،عبد الرزاق گويد: بيت آفرين باد بر ان مركب خوشرفتارت كه دل زيرك و انديشۀ كندا دارد و فرخى گويد: بيت بصورتگرى دست برده زمانى بكنداورى گوى برده ز آزر و فردوسى گويد: بيت براى و بتدبير كنداورى چگونه ستاره به بند آورى و سعدى گويد: بيت نه شمشير كنداوران كند بود كه كين آورى ز اختر تند بود و سنايى گويد: بيت اى بترك دين بگفته از سر تركى و خشم دل بسان چشم تركان كرده از كنداورى

(

فرهنگ رشیدی

, ج2 , ص1208)

كندا [ kondā ]

به ضم اول بر وزن دنيا حكيم و فيلسوف و دانا و منجم را گويند و به معنى شجاع و دلير و پهلوان هم هست به فتح اول نيز به هر دو معنى به نظر آمده و نام نقاشى و مصورى هم بوده است و با كاف فارسى نيز درست است.

(

فرهنگ فارسی برهان قاطع

, ص750)

[به نون و دال مهمله. بوزن دنيا] فيلسوف و دانا را گويند. مثالش حكيم عنصرى گويد: بيت پيلان ترا رفتن با دست و تن كوه دندان نهنگ و دل و انديشۀ كندا و بمعنى شجاع و دلاور نيز آمده. مثال اين معنى فريد احوال گويد: بيت حصارى به ز خرسندى نديدم خويشتن را من حصارى جز همين نگرفت ازين بيش ايچ كندائى و در تحفه اسم نقاشى نيز باشد. [3].

(

فرهنگ مجمع الفرس

, ج3 , ص1016)

بفتح بمعنى كنديده و بدبوى را كويند قاضى هجيم آملى مازندرانى كفته ماند اين شعر تو باسفل تو راست كويد كه سخت كنداى است

(

فرهنگ انجمن آرای ناصری

, ص643)

كاهن بوداعنى آنكه چيزى از خود گويد. فيلسوف و دانا باشد.عنصرى گفت:بيت پيلان ترا رفتن باد است و تن كوه دندان نهنگ و دل و انديشۀ كندا

(

صحاح الفرس

, ص27)

[اسم‏][فارسی‏] دانا و عالم و حكيم و فيلسوف.و منجم.و شجاع و دلير و پهلوان.و فالگو و غيبگو. ¦¦